[Mazin]

Cytat:

Litość – współczucie dla czyjegoś bólu, nieszczęścia, chęć udzielenia pomocy.

wikiquote.org

Wiele ludzi celowo wzbudza litość aby się dorobić, coś osiągnąć.
Często w szkole spotykałam się z wzbudzaniem litości gdy osoba np. była zagrożona z jednego przedmiotu i płaczem próbowała wyprosić nauczyciela na 2, z reguły to działało.

Czy łatwo w was można wzbudzić litość? Czy może sami kiedyś wzbudzaliście litość?
Czy wzbudzanie litości to coś złego? Czy jest to dla was poniżające?

[Emmari]

Litość to dla mnie pejoratywne współczucie. Nie są to w moim mniemaniu pojęcia równoznaczne.
Na pewno nie usiłuję wzbudzać litości, żeby cokolwiek osiągnąć. Raczej staram się jej nie wzbudzać, co jest trudne. Mieszkam w małej miejscowości, więc często słyszę za plecami "życzliwe" (o, tu jest pejoratywne zabarwienie) komentarze: to ta sierota, co jej matka umarła, ojciec ją zostawił, narzeczony ją zostawił i jeszcze jest kaleką.

Wtedy jakoś sama zaczynam tak myśleć o sobie. Tak, poniża mnie to.

Więc litość nie, współczucie tak. Ale ani tego ani tego nikt nie powinien na siłę wzbudzać.

[Mietek]

Ja na nieszczęście jestem mało asertywny, co za tym idzie łatwo we mnie wymusić wiele rzeczy i nawet szczególnie litości nie trzeba wzbudzać. Jedyne na co jestem strasznie wyczulony to wszelakie formy szantażu (świadome, lub podświadome) - w takich sytuacjach rzadko się uginam, co więcej jeszcze sam dorzucę takiej osobie.

[Taka jedna]

we mnie można wzbudzić litoś nawet do kapsla serio...kiedyś tak mi wkręcono, że za każdym razem jak pomyślałam, że zostawiłam tego kapsla na stole to mi się żal go robiło...jest mi żal wszystkiego ..ale nie jeśli ktoś wykorzystuje po chamsku współczucie innych nie lubię tego i jestem drażliwa na taki temat...ale nigdy nie spotkałam nikogo do kogo czułabym litość. Litość czuję do niektórych zwierząt którymi normalni ludzie gardzą np. myszy, szczury, osy, żabki (zwłaszcza w starciu z kosiarką biorą mnie na litość i zawsze je przenoszę w bezpieczne miejsce )itp. ale do ludzi czuję współczucie. W litości jest coś takiego, że traktujemy drugiego człowieka jako coś gorszego, a to nie jest właściwe. Jedyne osoby do których mogłabym czuć uzasadnioną litość ( a nie współczucie) to dzieci niepełnosprawne umysłowo...ale one nie potrzebują litości, one same w swoim świecie nie cierpią dlatego, że są "inne" więc czemu mam czuć litość skoro nie cierpią? a rodzicom współczuję szczerze, ale współczucie to szacunek.

[Niszaja]

ja nawet lubię współczuć- ale to gdy oglądam jakiś wzruszający dramat;p
na co dzień unikam tego, bo człowiek w końcu sam doprowadza się do takich sytuacji, co innego jeśli wynika to z 'nieszczęścia losu'

a litość...hm... nie spotkałam się z takimi sytuacjami

[Zaheel]

Sama okazuję litość, nie czuję się jakoś z tego powodu lepsza. Poprostu pewne zachowania, osoby, postępowanie samoistnie wzbudzają to uczucie, ale nie jestem zbyt wylewna. Litość jest dla mnie bliższe współćzuciu, niż tego, że jest mi kogoś żal.
Niecierpię kiedy mi się okazuje litość - czuje się wtedy taka bezradana, głupia.

[Bastet]

We mnie też łatwo wzbudzić litość. Ruszają mnie mimo wszystko żebracy, osoby biedne, nie potrafiące się obronić. szkoda mi much, robaków [jak kiedyś jednemu niechcący nogę popsułam to aż mi się płakać zachciało]. Szkoda mi wszystkich i wszystkiego co bezbronne i słabe.
Teraz czy branie na litość innych to coś złego. Zależy od sytuacji.
Jeśli chodzi o np. wymuszanie ocen to to jest złe, bardzo złe, poniżające.
Jeśli np. wzbudzanie litości, po to aby mieć co zjeść, za co żyć, nie zostać pobitym itp. to jest jak najbardziej dobre. Trzeba mieć jakiś sposób.
Czy ja wzbudzałam litość? Nie pamiętam, ale myślę, że tak. Pewnie w podstawówce, żeby nie dostać uwagi czy coś.

[kyoko.]

litość, litość... jestem coraz bardziej obojętna na cokolwiek, ale... w przeszłości starałam się pomagać ludziom, ktorzy 'brali mnie na litośc'. teraz staram się tego unikać, ale niestety bezskutecznie. strasznie irytujące, i na dodatek ryje psychikę.
osobiście jeśli już komuś się żalę - powtarzam, ze to nic, i ze mimo wszystko poradze sobie z tym sama, a osoba 'niosąca pomoc' może zaszkodzić i mnie, i sobie.


co do litości w stosunku do ludzi, którzy w środku zimy próbują zdobyć pieniądze na dworcach pkp czy jakichkolwiek innych, zimnych i brudnych miejscach - oni spokojnie rozmienią 200zł, ale staram się wrzucać.

[EoS_AmeN]

moim zdaniem łatwo jest wzbudzić litość, to powszechne uczucie wobec bliskich.
pewnie że wzbudzałem litość. ja w ogóle lubię kłamstwa, sarkazm, oraz manipulacje
To chyba nic złego, że wzbudza się u kogoś litość. Na tym polega świat, pewni ludzie poruszają innymi.

To chyba nie jest jakoś, poniżające... ostatnio współczułem kobiecie że o 20 sek spoznila sie na autobus i przez to czekala kolejne 5 godzin.

[Mysterious_Girl]

wzbudzanie litości jeżeli chodzi o oceny- żałosne

a w każdej innej sytuacji hm to zależy od wielu czynników, jeżeli wiem że przez tą litość da się osiągnąć swój cel to czemu nie. Ogólnie jestem osobą dość wrażliwą, więc na mnie jest bardzo łatwo ją wzbudzić, alee staram się nie dawać.

[Nena]

[Mietek]

[Hellnen]

Hell ma z tym problem. Litość to jedna z wielu rzeczy na ktorą daję się nabrać. To smutne ale wystarczy spojrzenie odpowiednie i mi już kraja się serce. Dlatego da się mnie łatwo wyrolować

[Source]

Wzbudzić u mnie litość to nie lada sztuka ^^ Chociaż wiem, że to głupie i poniżające to często używam litości w celu manipulacji ludźmi, ale co chce to mam więc jestem zadowolony. Celowo wzbudzanie litości jest "złe" ale kto powiedział, że wszystko na tym świecie musi być dobre
Chociaż wiem, że ludzie niepełnosprawni umysłowo żyją we własnym świecie i totalnie nas olewają (za co ich podziwiam) to czasami współczuje im, że nie mogą robić tego co inni no i też tego, że wiele osób się z nich naśmiewa (ale takim to tylko z ceglaka przez łeb).